عارف ایرانی، پیشگام فنا (فنا شدن در خدا) و تجربیات شهودی
آموزش فنا و وحدت وجود؛ مبارزه با نفس و ترویج توکل مطلق به خدا
معروف به "سلطان العارفین"، شعرها و حالاتش (مثل "سبحانک، ما أعظم شأنک") مرزهای عرفانی را جابهجا کرد و بر رومی و دیگران تأثیر گذاشت. تأکیدش بر "از خود رهایی" کلید عرفان عملی است