به بهار ایران خوش آمدید

بهار ایران — بیداریِ عاشقانه‌ی زمین، با نوای بلبل و بوی بهارنارنج.

در بهار، شیراز یه شعر زنده از رنگ و عطر می‌شه

بهار ایران، عاشقِ توئه.

بازگشت

ایران؛ چهار فصل در یک نفس

بوی بهار می آید ولی ممکن است در تبریز هنوز هم برف ببارد
جنوب گرمای خرماپزون خود را شروع میکند
و در گیلان، باران نمی‌باره — عشق می‌باره، روی جنگل، روی دریا، روی دلِ ما.

ایران، کتابی با چهار فصلِ شعر — هر صفحه، یه قاب از خدا.

لاله‌های واژگون؛
اشکِ سربه‌زیرِ بهار

بر عکس گل های عادی، سرش رو به پایین است
عمرش کوتاه، اما مفهومش بی‌پایان
نه فقط گلِ بهار — اشکِ بهاراست، ترکیب زیبایی و غم زیرا
هر چه قشنگ‌تر، زودتر می‌رود

جنگلِ ابر؛ سبزِ معلق در آسمان

اینجا بهار، سبز را به ابرها می‌سپارد
درختانِ راش و ممرز، زیر مهِ نرمِ صبحگاهی، مثل جزیره‌های زمردین در دریای ابر شناورند
هر نفس، عطرِ خزه و برگِ تازه است؛ هر قدم، رقصِ نور بر مخملِ سبز

برگشت به بالا