بر جهان تکیه مکن

متن شعر
کمتر از ذره نه ای پست مشو مهر بورز
تا به خلوتگه خورشید رسی چرخ زنان

بر جهان تکیه مکن گر قدح می داری


حافظ
راوی
در مورد این دو بیت میشود کلی حرف زد
از آن مصرع سوم که میگه بر جهان تکیه مکن وقتی هوشیاری، تا مصرع اول که حضرت حافظ به مغرور نشدن تو اشاره میکنند
مصرع چهار، احساسی مانند رباعیات خیام دارد
و ما بقی کار خودتان است! شما چه برداشتی از این دو بیت دارین؟
بخش نظرات کاربران

نظر خود را ثبت کنید

0 / 1000 کاراکتر

نظرات کاربران

هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!
بازگشت به لیست شعرها درخت واژه‌ها