زندگینامه
زندگی و آثار
جلالالدین محمد بلخی معروف به مولوی و مولانا، از بزرگترین شاعران و عارفان ایرانی است که در قرن هفتم هجری میزیست. وی در ۶ ربیعالاول ۶۰۴ هجری قمری در بلخ متولد شد و در ۵ جمادیالاخر ۶۷۲ هجری قمری در قونیه درگذشت.
مولانا پس از ملاقات با شمس تبریزی دچار تحول روحی عمیقی شد و این آشنایی باعث خلق آثار جاودانهای همچون مثنوی معنوی و دیوان شمس شد. مثنوی معنوی که به زبان فارسی سروده شده، یکی از بزرگترین آثار عرفانی ادبیات جهان محسوب میشود.
آثار مولانا نه تنها در ایران، بلکه در سراسر جهان مورد توجه قرار گرفته و به بسیاری از زبانها ترجمه شدهاند. اشعار او سرشار از عشق الهی، وحدت وجود و مفاهیم عمیق عرفانی است.
گزیده اشعار
بیا تا قدر یکدیگر بدانیم
بیا تا قدر یکدیگر بدانیم
که تا ناگه ز یکدیگر نمانیم
بیا تا غم خوریم اندر غم خویش
چو بیهوشیم از این غم کی رهانیم
هر که او بیهوش شد او هست هوشمند
هر که او بیهوش شد او هست هوشمند
هر که او کورست او بیناست ار چه کور
هر که او در بند شد او آزاد گشت
هر که او خاکست شد او گشت سیم و زر
درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد
درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد
نهال دشمنی بر کن که رنج بیشمار آرد
تو با بدگوی کن مدارا و احترام ای ساقی
که بدگوهر شود لعل بدخوار آب خوار آرد
گالری تصاویر
