اینجا آغاز یک هم‌افزایی‌ست... ✨

ز غم تو همچو شمعم که چو شمع در غم تو
چو نفس زنم بسوزم چو بخندم اشکبارم

ز توام من آنچه هستم که تو گر نی ای نیم من
که تویی که آفتابی و منم که ذره وارم

به آنچه میگذرد دل منه ک دجله بسی
پس از خلیفه بخواهد گذشت در بغداد

گرت ز دست برآید چو نخل باش کریم
ورت ز دست نیاید چو سرو باش آزاد

در دایره ای که آمدن و رفتن ماست
او را نه بدایت نه نهایت پیداست

کس می‌زند دمی در این معنی راست
که این امدن از کجا و رفتن به کجاست

گلبن عیش میدمد ساقی گل عذارکو
...

در چشم منی وگرنه بیما کیمی
...