آنها داره. این "ما" ما نیستیم، ما و اونها متفاوتیم. این نوای کریه "ما پیروزیم" که از فال ها در میآید، در واقع "آنها" را خطاب میکند و برای همین کریه است. اونها باید آنها باشند و ما، ما. ما مردم عادی، مردمی که برای هر چیزی تلاش میکنند. مردمی که سعی میکنند هم دیارها و خودشون حس خوبی داشته باشند. بعد از آن پیام دیجیتال(ما پیروزیم)، فال نشون میده چه دسته ای داره. درسته که جالب هستن ولی خب فال های قدیمی خیلی فرق داشته. چند تایی رو من ،یعنی راوی، هم دیدم. بعضیا هستن که بصورت غیر قانونی و دور از چشم آی ای؛ تو کار ساخت فال های قدیمی هستند و توشون یه شعر مینویسن. یه معنی،حرف دل یا یه حرفی که انتهای کاغذ قرار میگیره هم داره. مثلا یکی دیدم که شعرش:
ز غم تو همچو شمعم که چو شمع در غم تو
چو نفس زنم بسوزم چو بخندم اشکبارم
زیرش نوشته شده بود: من ما و شما ما. اونها اونها و ما ما. گاوی میگوید مااااا... موووو. مااااا مووو، به مسخرگی صدای گاو.
دقیقا! خیلی خوب ننوشته. برداشت میشه که این حرف، برای یه تازه کار هستش. منی که راوی هستم از بیان شباهت صدای گاو و ما خوشم نمیاد. ولی نزدیک ترین دوستم که در ادامه بهتون دربارش میگم، این موضوع رو بی اهمیت میدونه و میگه "ما یعنی همه چی، حتی گاو هم با گاو بودنش به ما اشاره داره". بنظرم توی فالی که گفتم، طرف میخواسته این سوال رو بپرسه که "آیا صدای گاو، ما هست؟"
اما بر خلاف این فال های ساخته شده توسط تازه کارها ، فال هایی زیبا و چشم نواز هم ساخته و منتشر میشدن. این فال ها در هر دوره اعتراضی، محرک و روان را به هم میریزند. فال هایی برخواسته از دل مردم. مردمی که هنوز نور خدا را در دل دارند. مانند این فال:
فریدون فرخ فرشته نبود
ز مشک و ز عنبر سرشته نبود
به داد دهش یافت آن نیکویی
تو داد دهش کن ستاره تویی!
وکنار این شعر نوشته شده بود که" نیکویی مرد، کشتی نجات کجاست؟"